Łóżko jest podstawowym wyposażeniem każdej sypialni, ba, nawet domu! Kojarzy się nam ze snem, relaksem, luksusem wypoczynku. Nie zastanawiamy się, skąd się wzięły, jakby istniały od zawsze... 

 A jednak nie! Co prawda praczłowiek, około 10000 lat temu ( tak ok 8500 p.n.e ) zaprzestał wędrówek, osiadł, by zacząć uprawiać. Wiódł proste życie, budując szałasy.

 Jednak człowiek pierwotny różnił się nieco potrzebami relaksu od nas współczesnych i wbrew pozorom nie sypiał tylko w nocy, ale gdy miał taką potrzebę. W zasadzie łóżka tamtych czasów nie różniły się od łóżek nomadów; w rogu mieszkania leżała góra liści, gałęzi, traw, bywała pokryta skórami lub futrami upolowanej zwierzyny,chroniąc od zimna, będąc pewnym luksusem od twardości ziemi. Taki luksus był jednak pozorny, bo pełen insektów czy chorób, a rodziny spały razem.

Z czasem rozwój cywilizacji przyniósł worki tkane z bawełny i wypełnione każdym dostępnym materiałem. W zależności od tego, co było pod ręką, wypełnienie tworzyła trawa, liście, ziarna, wełna, bawełna czy ptasie pióra. Można powiedzieć, że były prekursorami współczesnych materacy. Pierwsze łoża pojawiły się w neolicie.

Niektóre z kultur, zwłaszcza te azjatyckie i zachodnie sypiały na matach tkanych z włókien różnorakich roślin. Japończycy używali specjalnej maty, zwanej tatami ( co znaczy zwijać) jako siedzenia czy powierzchni do spania i ostatecznie pokryła całą podłogę. Natywni Amerykanie i inne plemiona pierwotne używały podobnych mat, by zabezpieczyć się przed brudem w czasie spania czy siedzenia.

 Już w czasach 3600 lat p.n.e  Persowie wypełniali skóry kozie wodą, zostawiali je na słońcu, by absorbowały ciepło, a kiedy nastawała noc, dawały nie tylko wygodę, ale i ciepło.

 Z około 1350 r p.n.e pochodzi jeden z najznakomitszych okazów łóżek Starożytności: łoże Faraona Tutenchamona. Misternie wykonane z drzewa hebanowego i złota; na współczesnym człowieku wrażenie zrobią inkrustacje z kości słoniowej, srebra czy fajansu. Jak to na Faraona przystało, nogi łoża były zrobione w formie lwich łap, a zwrócone ku stopom śpiącego. Wypełniona plecionką rama łukiem wygięta jest w dół. Nogi pod głową były wyższe, tak że śpiący musiał w nocy zapierać się o wałek, by nie zsunąć się z posłania w czasie snu.

Im wyższe egipskie łóżko, tym większy prestiż i zamożność właściciela. Status podkreślało złoto, heban oraz klejnoty. Oczywiście biedak spędzał swe noce na liściach palmowych.

Na Zachodzie, łóżka "podniesione z podłogi" stały się powszechniejsze w Średniowieczu ( V do XV w.n.e). Miały one prostą drewnianą strukturę ze skórzanymi bądź linowymi kratkami skonstruowanymi na ramach, ze wsparciem palet dla amortyzacji. Pasy skóry czy lin rozciągnięte i opadające z czasem, musiały być okresowo naciągane powtórnie, dającym tym samym początek staremu określeniu "sleep tight": spij dobrze. Większość rodzin była dużya, i żyła w bardzo małych domkach, zatem miejsce było na wagę złota. Zatem często łóżka były używane nie tylko do spania, ale też jako miejsce do siedzenia, jako stół, czy miejsce do przechowywania rzeczy w ciągu dnia. Łóżko jako łóżko do spania, to było nie do pomyślenia dla przeciętnej średniowiecznej rodziny.

Późny okres Średniowiecza oraz wczesny Renesans to początek innych łóżek: łóżek jako statusu społecznego. Dla wybrańców konstruowano łóżka z bogato rzeźbionymi stelażami, złocone, wysadzane klejnotami czy ozdobione precyzyjnie wykonanymi malunkami. Łoża z pierzem czy materacami, ubrane w delikatne płótna. Na łóżka narzucone wełniane koce i jedwabne kołdry; wokół bogate zasłony z aksamitu oraz zdobione brokatem. Łoża te były nierzadko tak wysokie, że wymagały malutkich drabinek, aby wejść;-). Ten, troszkę zabawny wyścig najlepiej ozdobionych łóżek miał swoją kulminację w wieku siedemnastym, który nazwano "wiekiem okazałych, bajkowych łoży".

Część arystokracji oraz osoby  z wysokim statusem majątkowym tak bardzo przejmowała się swoimi łóżkami, że spędzali tam większą część swego dnia, przyjmując gości, załatwiając interesy, czy jedząc posiłki. Niektórzy posiadali specjalne łóżka, gdzie skupiało się większość czynności dnia codziennego, podczas gdy typowa sypialnia, wciąż bardzo luksusowa,ale bez splendoru miejsca publicznego, była tylko dla snu i uciech cielesnych. Jednym z władców uwielbiających sen był Ludwik XIV, który ze swojego łóżka wydawał nawet wyroki na swoich poddanych Paryżan. Ta miłość zaowocowała aż 413 łóżkami w Wersalu.

Trzynasty oraz czternasty wiek w większych rodzinach przyniósł użycie łóżek piętrowych, styl od podłogi po sufit. Oczywiście łoża te mogły być piękne, z ręcznymi rzeźbieniami oraz malunkami. Te łóżka, tzw pudełkowe czy łóżko szafka, wyglądały , jak się nazywały- przymocowane do ściany w rogu pokoju lub dopasowane do ściany.

Początek tych łóżek  sięga czasów Vikingów, których chatki były małe i właśnie wtedy potrzebowano sprytnego sposóbu, by oszczędzić miejsce w mieszkaniu.

W XVII oraz XVIII wieku w Holandii , wiele domów klasy pracujące było wyposażone w łoża "szafkowe" na stałe umocowane do ściany. Pomysł ten holenderscy osadnicy zawieźli też do Ameryki, jednak nie ostały się żadne egzemplarze tego typu łóżek. Jednak były one używane też w zachodniej Francji, gdzie zwano je 'lit clos",  czyli zamknięte łóżka. Czasem posiadały one zasłony lub drewniane drzwi, dające prywatność i ciepło.

 Wełniany materac oraz stalowe ramy łoża to  wstęp do higieny snu oraz zdrowia, przypada to na okres lat 1700 - nych. Ten pomysł pozwolił ograniczyć rozprzestrzenianie się chorób, roznoszonych przez insekty, które chętnie bytowały w ramach drewnianych.

Wiek XIX przyniósł innowację w postaci metalowych łóżek przymocowanych do wewnętrznej strony ramy, dla wsparcia. To oznaczało solidność produktu i delikatne uginanie się materaca. To też niewątpliwy urok skrzypienia łóżka;-). Sprężyny mogły być zrobione z metalowych splotów, uformowanych w różne kształty. W jednej z tych metod sprężyny mogły być utkane w kwadratowy wzór, aby od głowy do stóp i po bokach zapewnić wsparcie. Druga metoda to tkanie drutu w ciągły kształt litery s oraz serpentynę..

Łóżka XX wieku to już zintegrowane sprężyny z materacem, aby zapewnić naszemu ciału należyte wsparcie, są mniej "grudkowate' niż starodawne materace. Jakkolwiek patent na to otrzymał w latach 70 tych XIX wieku Heinrich Westphal, to produkcję zaczęto dopiero dopiero w latach 20-stych XX wieku.

Bogate lata 50-te poprzedniego wieku przyniosły nam nowoczesne materiały, jak piankę, lateks, pianka poliuretanową. Wykorzystuję się ją także do siedzisk w krzesłach, sofach czy siedzeniach samochodowych. Materace piankowe, podobnie jak poduszki były nazwane produktami przyszłości...

Łóżka wodne pojawiły się w latach 60- tych, dopiero dekadę później zachwyciło się nim młode pokolenie, jako dające ponoć większą gamę doznać erotycznych. Łóżka te miały swą chwilę sławy, ale zniknęły z naszych mieszkań,podobnie jak kasety magnetofonowe...

W roku 1992, materaz z pianką " z pamięcią" został zaprezentowany przez Tempur- Pedic. Ta pianka dostarcza całościowe wsparcie, komfort dla śpiących; partnerzy mogą przekręcać się z boku na bok, nie budząc przy tym śpiącego obok.

Łoża XXI wieku to już tęcza stylów, rozmiarów, materiałów, korzyści, a także duża rozpiętość cenowa.

W końcu śpiąc, spędzamy ok 1/3 życia. Zatem warto zainwestować w dobre łóżko!