Dzień polarny oraz noc polarna to zjawiska występujące w strefach polarnych, znajdujących się za granicą koła podbiegunowego północnego.

Skąd się biorą? Krótko i na temat. 

Granica ta znajduje się między innymi w północnej części Norwegii oraz Szwecji. Także za granicą koła podbiegunowego północnego leży większa część Grenlandii, należąca do Danii. Nocą polarną jest zjawisko mające miejsce w obszarach podbiegunowych, kiedy przez określoną liczbę dni w roku Słońce przebywa poniżej linii horyzontu całą dobę, a więc 24h. Analogia to dzień polarny, gdy Słońce nie zachodzi przez całą dobę. Zasada taka jest, że im dalej na północ od granicy koła podbiegunowego północnego, tym dzień i noc polarna są dłuższe. I tak na przykład w miejscowości Tromso polarna noc ma początek 27 listopada, a koniec 19 stycznia; zaś dzień polarny to czas od 19 maja do 27 lipca . Natomiast w miejscowości Londyearbyen, stolicy Svalbardu, noc polarna to 28 październik do 14 lutego , a dzień polarny od 21 kwietnia do 21 sierpnia.

 Wcale noc polarna to nie egipskie ciemności. Nie widać Słońca,ale jest ono zawieszone niezbyt nisko pod linią horyzontu, a promienie jego odbijają się od warstw atmosfery docierając  w dane miejsce.Sprawia to, że przez parę godzin w ciągu dnia za oknem bywa szaro- dzieje się to przez parę tygodni na początku oraz na końcu nocy polarnej.

Dla nas laików jest jeden zmierzch i świt, a tu okazuje się, że istnieją aż trzy jego rodzaje:

* cywilny- gdy Słonko jest do 6 stopni poniżej linii horyzontu

* nawigacyjny- Słonko znajduje się do 12 stopni poniżej linii horyzontu

* astronomiczny- Słońce przebywa do 18 stopni poniżej linii horyzontu

Naturalne oświetlenie w czasie trwania nocy polarnej zagwarantuje księżyc oraz gwiazdy i zorza polarna. Zorza polarna jest to zjawisko świetlne pojawiające się w górnej części atmosfery w sąsiedztwie biegunów magnetycznych planety, mającej silne pole magnetyczne o dwubiegunowym charakterze. Jak wspomnieliśmy wcześniej, Księżyc jako lampa, w czasie od jednego do następnego nowiu, czyli około 29 i pół dnia, porusza się przez te same części nieba, co Słońce podczas rocznej wędrówki. Wskazuje to na fakt, że Księżyc w pełni jest praktycznie tak wysoko o północy, jak Słońce w samo południe. W samym środku zimy polarnej księżyc będzie cały czas nad horyzontem przez parę dni, analogiczne Słońce jest wysoko nad horyzontem przez pare tygodni w czasie letniego przesilenia.Tak samo Księżyc zostaje poniżej horyzontu przez parę dni w okresie nowiu.

Dla niektórych te ciemności mogłyby być trudne do zniesienia, ale jak się okazuje, organizm się dostosowuje do tych zmian- wiadomo, że jest się bardziej sennym , ale uporządkowanie dnia pozwala łatwiej to znosić.  Mieszkańcy miast za kołem podbiegunowym, wszakże, normalnie funkcjonują.

Jeśli chodzi o dzień polarny to na pewno jesteśmy na początku nadaktywni, nie można zasnąć... Wiadomo, że podobnie jak noc polarna, dzień polarny to po prostu taki, który trwa więcej niż 24 godziny.

 Dobrych snów życzy Wasz ekspert.